فرزانه خجندی فروغ تاجیکستان

فرزانه خجندی فروغ تاجیکستان

در سفری که در فوریه امسال 2016 به کشور تاجیکستان داشتم فرصتی شد تا با تنی چند از شاعران بنام تاجیکستان اشنا شوم فرزانه خجندی در خجند بود در شمال تاجیکستان . انروز که بدیدارش رفتم مدتی از درگذشت مادرش میگذشت برای عرض تسلیت به اتفاق دو نویسنده تاجیک شهر خجند بدانجا رفتم در خانه ای که سرشار از شعر وانساندوستی بود . کتابی که به فارسی منتشر شده بود تقدیم کرد وشعری که اینجا مالاحظه میکنید از این کتاب است

فرزانه خجندی با نام اصلی عنایت حاجییوا (به فارسی تاجیکی: Иноят Ҳоҷиева) که با نام فرزانه (به فارسی تاجیکی: Фарзона) شناخته میشود، شاعر و نویسندهٔ اهل تاجیکستان، ساکن شهر باستانی خجند و از پیشگامان شعر امروز فارسی در تاجیکستان است.

فرزانه به سال ۱۳۴۳ خورشیدی (۱۹۶۴ م) در خانوادهای فرهنگی در شهر خجند به دنیا آمد. پس از طی کردن دوران مقدماتی تحصیل، به دانشکدهٔ زبان و ادبیات دانشگاه دولتی خجند رفت و از آنجا فارغالتحصیل شد.]

اشعارش فرزانه تحت تأثیر فروغ فرخزاد و دیگر شاعران پارسیگوی از جمله فردوسی و مولانا قرار دارد. وی به فروغ تاجیکستان مشهور است.

فرزانه صاحب عنوان «شاعر خلقی» تاجیکستان است. از وی تاکنون چندین دفتر شعر منتشر شدهاست که عبارتند از

طلوع خندهریز، دوشنبه: بیجا، ۱۹۸۷

شبیخون برق، دوشنبه: بیجا، ۱۹۸۹

برگهای زرین، (به زبان روسی)، مسکو: بیجا، ۱۹۹۰

آیت عشق، دوشنبه: بیجا، ۱۹۹۴

تا بیکرانهها، ۱۹۹۷

پیام نیاکان، تهران: بیجا، ۱۳۷۶

قطرهای از مولیان (۳جلد)، خجند: بیجا، ۲۰۰۳

سوز ناتمام، تهران: بیجا، ۱۳۸۵[

شعری که ملاحظه میکنید از کتاب مرای ای شعر ترمیمم دگر کن است که مجموعه ای انتخابی از اقای

مهدی جامی است که در امستردام هلند هستند و در سال 1393 منتشر شده است

در فرصتی دیگر و در ادامه سفرنامه تاجیکستان بیشتر از فرزانه خواهم نوشت

نقش تو

ای سبزه ی فروردین ، شبنم به گریبان زن

" بالا شو و بالا شو ، خورشید به دامان زن"

تا باد نجنباند ، برگی نفتد از شاخ

تا شیر برون آید ، آتش به نیستان زن

تصویرگرا! کافی ست ، ایوان چه بیارایی

گر نقش نوی داری در گنبد گردان زن

طیاره سوارانی بر کعبه سفر کردند

ای عاشق حقانی ، پا را به بیابان زن

عکس فلک محزون در آینه ی دریاست

تو نقش عزیزت را در آینه ی جان زن

شش سو همه باران است ، ای شمس نوازشگر

مضراب طلایی را در پرده ی باران زن

ای عاشق خورشیدی ، عالم نگران توست

میدان همه آن توست ، جولان زن و جولان زن

طوفان منم ای محبوب ، طوفان تمنایم

واپس نرو و پیش آی ، کشتی ت به طوفان زن